E-column - Ondernemerschap

Het oor delen

“Er moet wel voldoende uitdaging in zitten.” Is een van de ondernemende uitspraken van mijn cursisten. Nou daar werd voor gezorgd. Bart is gek op nieuwe dingen en wil steeds maar bouwen en groeien. “Grenzen kent hij niet. Die zijn er om te verleggen. Hij twijfelde of hij mensen kan motiveren. Dat ze soms slimmer zijn dan hij, daar heeft hij geen moeite mee.”

Zijn levensverhaal is er een van veel uitdagingen en risico’s: als kind op het paard en de brommer, met 18 jaar op stage in Brazilië, een radicale koerswijziging in het bedrijf met grote investeringen en nu met plannen om internationaal te gaan ondernemen.
Realiseren en concretiseren lukt hem alleen tegen de wind in. Lastige financieringen, risicovolle en complexe juridische constructies, zolang het maar uitdagend is. Managementtaken en omgaan met personeel besteed hij liever uit. En toch heeft hij alles liever in eigen hand. Hij moet het wel kunnen blijven overzien.

Contact maken is voor deze vooruitstrevende ondernemer geen probleem. Het enthousiasme straalt er van af. Maar hij is ook gauw verveelt. Dan ziet hij al weer iets anders dat nog interessanter is. Na enig gepuzzel komt zijn ware vraag boven tafel: hoe kan ik mensen tegemoet komen na het eerste contact. Hoe kan ik contacten onderhouden. Hij kent veel mensen, maar is ze ook snel weer kwijt. Hij weet niet hoe hij langer mensen “aan de praat kan houden”. Het antwoord klinkt eenvoudig: het oor delen.

Nou ik kan je zeggen, voor zo’n gedreven mannetje als Bart valt het niet mee om werkelijk je oor te delen. Daar is heel wat rust en inlevingsvermogen voor nodig. Niet iets wat Bart van nature heeft ontwikkelt. De zwarte ruiter die steeds op zijn pad komt is de angst voor de leegte, de angst voor eenzaamheid. De enorme drive om te creëren, om met nog iets nieuwers en nog uitdagenders bezig te zijn is alweer in werking voordat hij een antwoord van de ruiter ziet. De boog moet altijd gespannen staan. Het is voor Bart een hele uitdaging om te ervaren wat het is om zijn oor te delen. Dat kan alleen als hij zelf ook de rust en ruimte voor zichzelf heeft.

We hebben Bart eens een tijdje laten stoeien. Hij heeft stappen gezet die we niet voor mogelijk hielden. Diezelfde dag heeft hij nog zijn broer opgezocht die hij jaren niet had gesproken. En hij had contact. Hij heeft ruimte gemaakt voor zijn vrouw en drie zonen en zijn internationale plannen geparkeerd. Hij kwam tot de ontdekking dat de vlucht vooruit hem niet opleverde wat hij zocht. Contact met mensen en waarding van diegene die je dierbaar zijn. Levensgeluk blijft het belangrijkste.

Een half jaar later is hij nog steeds die ondernemende ondernemer. Hij is internationaal het een en ander aan het opzetten. Echter vanuit een heel ander perspectief. Hij maakt gerichte keuzes wat hij daar zelf in wil doen en wat hij aan anderen kan overdragen. Nog niet altijd met een gerust hart maar wel wetend dat hij het zelf niet moet doen. Samen met zijn vrouw weten ze nu veel beter wat echt belangrijk is en zijn zich veel bewuster van de keuzes die ze maken.

Marlies Bosker
IDfix consult

20 oktober 2005